Een strategisch zorgvastgoedplan gaat over gebouwen, maar begint bij mensen. Bij de bewoners die er straks wonen, de medewerkers die er werken, de naasten die betrokken blijven en de buurt die steeds belangrijker wordt in het organiseren van wonen, welzijn en zorg. Wie vandaag besluit over renovatie, nieuwbouw of herontwikkeling, legt voor tientallen jaren vast waar en hoe zorg wordt geboden. Dan is alleen kijken naar het bestaande vastgoed niet genoeg.

Er gebeurt van alles op het gebied van behandeling in de VVT. Minister Conny Helder is voornemens behandeling binnen de intramurale zorg anders vorm te geven en ook zorginstellingen stellen zichzelf de vraag hoe zij behandeling toekomstbestendig kunnen inrichten binnen het verpleeghuis.

Inmiddels kunnen we zorgtechnologie en het ontwerp van een gebouw niet meer los zien van elkaar. Zorgtechnologie maakt integraal onderdeel uit van het zorgproces en drukt daarmee haar stempel op het ontwerp. Wanneer ik tijdens een strategische sessie over zorgvastgoed vraag naar de visie op zorgtechnologie, gaat het vaak al snel over leefcirkels, camera’s en sensoren. Echter de vraag die we ons eerst zouden moeten stellen is: wat willen we bereiken met zorgtechnologie?  

Veel verpleeghuiszorg organisaties werken vanuit een visie op belevingsgerichte zorg: zowel zorg, welzijn als woonomgeving worden afgestemd op de behoeften en mogelijkheden van de bewoner. Uiteraard draagt de zorgmedewerker hier, vanwege het directe contact met de bewoner, het meest aan bij.

Zorgmedewerkers zijn praktisch ingesteld. Is er een probleem dan lossen zij dat op. Dit leidt er vaak toe dat er binnen de contouren van het verpleeghuis op meerdere plekken hoekjes en bergingen zijn gecreëerd. Dit is in de jaren zo gegroeid. Met de beste intenties maar niet altijd efficiënt.

Voor de komende jaren is de krapte op de arbeidsmarkt één van de grootste uitdagingen in de zorg. Bied zorgmedewerkers daarom een aantrekkelijke werkomgeving zodat zij kunnen doen waar ze goed in zijn en waar ze gelukkig van worden.